شاتل آتلانتیس با مأموریت اس‌تی‌اس ۱۳۵ برنامه فضایی ناسا را به پایان رساند
این مأموریت با چهار فضانورد، کوچک‌ترین مأموریت شاتل از زمان اس‌تی‌اس ۶ در آوریل ۱۹۸۳ بود. محموله اصلی شامل ماژول لجستیک چند منظوره و یک حامل سبک وزن چند منظوره بود که به ایستگاه فضایی بین‌المللی منتقل شدند.
اگرچه مأموریت مجوز داشت، اما در ابتدا ناسا بودجه‌ای برای آن نداشت و سؤالاتی درباره امکان پرواز پیش آمد. تا اینکه در ۱۳ فوریه ۲۰۱۱ مدیران برنامه به نیرو‌ها اعلام کردند که اس‌تی‌اس ۱۳۵ بدون توجه به وضعیت بودجه پرواز خواهد کرد.
چارلز بولدن، مدیر ناسا، در سخنرانی در مرکز پرواز فضایی مارشال تأکید کرد که آژانس به پرواز اس‌تی‌اس ۱۳۵ به سمت ایستگاه در سال ۲۰۱۱ نیاز دارد، زیرا تأخیر‌های احتمالی در گسترش موشک‌های تجاری و فضاپیما‌های باربری این پرواز را ضروری می‌سازند.
در روز پرتاب، نزدیک به یک می‌لیون تماشاگر در سواحل، رودخانه‌ها و معابر گرد هم آمده بودند. علی‌رغم پیش‌بینی آب‌وهوای نامناسب، آتلانتیس در ساعت ۱۱۲۹ صبح به وقت شرقی در ۸ ژوئیه پرتاب شد.
تیمی از فضانوردان باتجربه به رهبری فرمانده کریس فرگوسن در آتلانتیس به سمت ایستگاه فضایی بین‌المللی حرکت کردند. خلبان پرواز داگ هرلی و متخصصان مأموریت سندی مگنوس و رکس وال‌هایم سرنشینان را راه‌اندازی دادند.
این مأموریت ۱۳ روزه بیش از ۹۴۰۰ پوند قطعات، تجهیزات یدکی و سایر لوازم را حمل کرد. با اتمام مأموریت، آتلانتیس و خدمه آزمایشگاه مدار را ترک کردند و در ۲۱ ژوئیه به زمین بازگشتند.
